ο χαμενος

Ειχα παει προμελετημενος,
Εριχνε καρεκλες εκεινη τη βραδια και λογικα λιγα θα ηταν τα ατομα που θα πηγαιναν στο GaGa το στριπτηζαδικο εκεινη τη βραδια,
Εγω θα καθομουν τελευταιος και λογικα θα τη επαιρνα ,γιαυτο πηγα αργα .
Στο μαγαζι ηταν το αφεντικο με τον τυπο στο μπαρ, ενώ τα δυο κοριτσια καθονταν με ένα βλαχο στο καναπε στη γωνια.
αυτη εκανε να σηκωθει για να ερθει σε μενα αλλα ο βλαχος εκανε νοημα στο παιδι να ανοιξει μπουκαλακι και δεν την αφησε να σηκωθει.
Εγω εκατσα στο μπαρ παραδιπλα σε έναν που ητανε πιομενος με ένα βλεμα απλανες σαν χαμενος και καπνιζε συνεχεια, μπροστα από το ποτηρι του
.
Ποσες?
.
Ποσες?
.
Γαμωτο, ο βλαχος φαινονταν ότι θα χαλαγε πολλα και θα μου χαλαγε και μενα τη βραδια ,
Αυτή όμως απ’τη λιθουανια τη καινουρια επρεπε να τη παρω, και σημερα ηταν καλη βραδια για να κατσω τελευταιος,
Ειχα προφυλακτικο στη κολοτσεπη και μεγαλη καψουρα, ο βλαχος όμως ειχε χοντρο πορτοφολι και γερο στομαχι,
.
Ποσες?
.
Ποσες?
.
Μεσα από το καθρεφτη κοιτουσα το βλαχο που τους εβαζε χερι, το ρολοι εδειχνε τρισημιση, και ο τυπος διπλα μου εσπαγε τα νευρα με τους ερωτηματικους μονολογους του,
.
Ποσες ?
.
Ποσες?
.
Γαμωτο να δεις σημερα που θα γινει καμια μαλακια και θα μου χαλασει τη βραδια.
Ο χαμενος κανει νοημα στο μπαρ να μας βαλει από ένα κερασμενο απ’ αυτόν,
Τι να κανω?
Προκειμενου να γινει καμια στραβη το παιρνω το ποτηρι στο χερι,
Βιβα ,
Ο βλαχος αντεχει ακομα , και εγω ακουω θελω δε θελω το παραληρημα του χαμενου,
Εχω ακομα καθαρο μυαλο , η καψουρα με κανει και υπομονετικο, και προκειμενου το μαγαζι να με κοιταει με μισο ματι γιατι δε πινω προτιμαω να πινει και να κερναει ο χαμενος μεχρι να φυγει ο βλαχος και γω να κανω παιγνιδι,
.
Ποσες ?
.
Ποσες?
.
Δεν καταλαβαινω τιποτα, δεν εχω πιει πολύ αλλα , και μιλαει και λεει γιαυτον που συναντησε εκεινη τη βραδια….
Εχεις παει με πουτανες , εχεις κλεψει , εχεις εκμεταλευτει, θες να σου πω τι άλλο εχεις κανει?... Και από την άλλη πηγαινεις μια φορα στο τοσο στη εκκλησια εξομολογεισαι σπανια , και καμια φορα θυμασαι και κανεις το καλο…

Εγω σου εδωσα ψυχη , σου εδωσα ζωη και συ με ξεχασες, ξεχασες το σκοπο σου,

Αρχισε να με τρομαζει γιατι ελεγε λεπτομερειες που ντρεπομαι να σου πω,
με τρομαξε γιατι ειδα το προσωπο του να μια να φωτιζεται και μια να σκοτεινιαζει,
καταλαβα ότι ηταν κατι πανω από’ τα ανθρωπινα, φοβηθηκα και αρχισα να τον παρακαλω ,
δως μου άλλη μια ευκαιρια , συγχωρεσε με , θα πηγαινω στην εκκλησια , θα εξομολογουμαι , θα νηστευω , θα γινω ο καλυτερος ανθρωπος στον κοσμο
θα βοηθαω τους φτωχους και τους ζητιανους και οσους εχουν την αναγκη μου,
θα…
και τοτε ο τυπος χαμογελασε ,
και μου λεει ,
θα σου παρω τη ψυχη και θα σου αφησω την αδεια ζωη σου,
δεν θα μπορεσεις να ξανακοιταξεις τον εαυτο σου στον καθρεφτη,
ακομη και τωρα , τη τελευται στιγμη με απογοητευεις ξανα ,
δεν ησουν αξιος για αυτά που σου εδωσα,
νομιζεις ότι αυτό ζητουσα από σενα ?
.
Τοτε καταλαβα ότι μπροστα μου ηταν ο ιδιος μεταμορφωμενος, τρομαξα , δεν εχω ξαναφοβηθει ποτε ετσι στη ζωη μου και..

Καλα ρε γαμωτο τα πιστευεις όλα αυτά? Συνεθλε , δεν εισαι καλα…

Να κοιτα μου λεει,
.
Ε λοιπον red&black δεν θα το πιστεψεις!!!
Κανω ετσι και κοιταω,
και μεσα στο καθρεφτη δεν φαινονταν κανενας

ο σκοπος

λοιπον στρατιωτη ?
.
οπου και να υπηρετεις θαπρεπε να ξερεις
οτι ολα ειναι στο μυαλο σου ,
εξαρταται πως θα το δεις,
.
αν φωτισεις τη σκοτεινη πλευρα του διληματος
θα φανει η ματαιοτητα

το μεγαλο πνευμα

το παρακάτω κείμενο αυτό αποτελεί την ιστορική απάντηση του αρχηγού των ινδιάνων Σκουάμις στον Πρόεδρο των ΗΠΑ που ζητά να αγοράσει τη γη της φυλής του.
Αν και γραμμένο το 1855, είναι σήμερα επίκαιρο όσο ποτέ. Η δυσαρμονία του ανθρώπου με τη φύση δεν ήταν ποτέ μεγαλύτερη όσο σήμερα. Η θυσία κάθε αξίας στο κέρδος δεν ήταν ποτέ πιο γενικευμένη. Η περιθωριοποίηση από τη λαίλαπα του δυτικού καπιταλισμού όλων των μη δυτικών τρόπων ζωής και σκέψης, που τόσα έδωσαν στην ανθρωπότητα, δεν ήταν ποτέ πιο αισθητή. Η απάντηση του ινδιάνου αρχηγού Seatle λέει τα διαχρονικός αυτονόητα σε μια εποχή που έγινε κανόνας το παράλογο και ταριχεύτηκε η ελπίδα…

.
Ο ουρανός που πάντα έχει ένα δάκρυ συμπόνιας για το λαό μου που μας φαίνεται αιώνιος και αμετάβλητος μπορεί τώρα να αλλάξει. σήμερα είναι καθαρός αύριο όμως ίσως σκεπαστεί με σύννεφα. τα λόγια μου είναι σαν τα αστέρια ποτέ δεν αλλάζουν.
Σ’ αυτά λοιπόν που θα πει ο Σηάτλ μπορεί ο Μεγάλος Λευκός Αρχηγός της Ουάσινγκτον να βασιστεί με σιγουριά. Όπως βασίζεται στις εναλλαγές των εποχώνΟ Μεγάλος Αρχηγός της Ουάσινγκτον μας στέλνει μήνυμα πως θέλει να αγοράσει τη γη μας. Καλοσύνη του, παρ’ όλο που ξέρουμε ότι δεν έχει ανάγκη τη φιλία μας
Την πρότασή του πάντως θα τη σκεφτούμε καλά, γιατί ξέρουμε πως αν δε δεχτούμε ο λευκός θα θελήσει με τα όπλα ν’ αρπάξει τη γη μας.
Ρωτάω όμως : Πώς μπορεί κανείς να πουλά ή να αγοράζει τον ουρανό ή τη ζεστασιά της γης; Η ιδέα μας φαίνεται περίεργη. Επειδή ακριβώς δε μας ανήκουν η δροσιά του αέρα και η διαύγεια του νερού. Πώς λοιπόν είναι δυνατόν να τα αγοράσετε; Πάντως μην ανησυχείτε : Θα πάρουμε την απόφασή μας.Καθετί πάνω σ’ αυτή τη γη είναι ιερό για το λαό μου. Κάθε λαμπερή πευκοβελόνα Κάθε αμμουδερή ακρογιαλιά. Κάθε κομματάκι ομίχλης. Στα σκοτεινά δάση. Κάθε ξέφωτο. Κάθε βούισμα εντόμου. Είναι ιερό. Στη μνήμη του λαού μου
Είμαστε κομμάτι της γης και αυτή πάλι ένα κομμάτι από μας. Οι χυμοί που τρέχουν μέσα στα δέντρα μεταφέρουν τις μνήμες του ερυθρόδερμου ανθρώπου. Τα ευωδιαστά λουλούδια είναι αδελφές μας. Το ελάφι, το άλογο, ο μεγάλος αετός είναι τ’ αδέλφια μας. Οι απότομες, ψηλές κορυφές, τα καταπράσινα λιβάδια, η ζεστασιά του πόνεϊ, ο άνθρωπος, όλα ανήκουν στην ίδια οικογένεια.
Καταλαβαίνει λοιπόν τι μας ζητάει ο Μεγάλος Αρχηγός της Ουάσινγκτον όταν μας παραγγέλνει ότι θέλει ν’ αγοράσει τη γη μας; Γρήγορα θα κατακλύσετε όλη τη χώρα. Ο Μεγάλος Αρχηγός μας παραγγέλνει ότι θα μας εξασφαλίσει ένα μέρος έτσι που να μπορούμε να ζούμε άνετα μεταξύ μας. Όπως ο πατέρας που αποφασίζει για τα παιδιά του
Ξέρουμε ότι ο λευκός δεν καταλαβαίνει τους τρόπους μας. Ένα κομμάτι γης μοιάζει σ’ αυτόν μ’ ένα οποιοδήποτε κομμάτι γιατί είναι ένας ξένος που έρχεται μέσα στη νύχτα και παίρνει ό,τι έχει ανάγκη. Η γη δεν είναι σύντροφός του αλλά εχθρός του. Με την απληστία του θα την καταβροχθίσει και δε θ’ αφήσει πίσω του τίποτα παρά μόνο έρημο.Βρίσκουμε χαρά στα δάση ……
Ίσως να μην το καταλαβαίνετε γιατί οι συνήθειές μας είναι διαφορετικές απ’ τις δικές σας. Το πεντακάθαρο νερό που κυλά στα ρυάκια και στα ποτάμια μεταφέρει στο διάβα του και το αίμα των προγόνων μας. Το μουρμουρητό του είναι η φωνή τους. Κάθε φευγαλέα αντανάκλαση του φωτός πάνω στο διάφανο νερό των λιμνών εξιστορεί γεγονότα και παραδόσεις απ’ τη ζωή του λαού μας. Τα ποτάμια είναι αδέρφια μας. Σβήνουν τη δίψα μας μεταφέρουν τα κανό μας και τρέφουν τα παιδιά μας. Αν σας πουλήσουμε τη γη μας μην ξεχάσετε να μάθετε και στα δικά σας παιδιά πως τα ποτάμια είναι αδέρφια όλων μας.
Δεν καταλαβαίνω. Οι τρόποι μας είναι διαφορετικοί απ’ τους δικούς σας. Η όψη των πόλεών σας κάνει κακό στα μάτια του ερυθρόδερμου. Ο θόρυβος ταράζει τ’ αυτιά μας. Αλλά αυτό μπορεί να συμβαίνει επειδή είμαι ένας άγριος και δεν καταλαβαίνω. Την αδικαιολόγητη απαίτηση ν’ αγοράσετε τη γη μας θα τη σκεφτούμε προσεκτικά.
Αν δεχτούμε θα βάλω ένα όρο : Ο λευκός άνθρωπος θα πρέπει να συμπεριφέρεται στα ζώα σα ναταν αδέρφια του. Είμαι άγριος και δεν καταλαβαίνω γιατί ο λευκός αφήνει πίσω του Χιλιάδες Νεκρά Αγριοβούβαλα πυροβολώντας τα μόνο για το κέφι του μέσα από το σιδερένιο άλογό του που καπνίζει ενώ εμείς δε σκοτώνουμε παρά μόνο για να τραφούμε.Τι είναι ο άνθρωπος χωρίς τα ζώα ; Αν εξαφανίζονταν όλα τα ζώα ο άνθρωπος θα πέθαινε από μεγάλη πνευματική ερημιά. Ό,τι συμβεί στα ζώα θα συμβεί σύντομα και στον άνθρωπο. Ξέρουμε τουλάχιστον αυτό: Η γη δεν ανήκει στον άνθρωπο. Ο άνθρωπος ανήκει στη γη. Κι ακόμα πως εμείς δε δημιουργήσαμε τον ιστό της ζωής αλλά αποτελούμε μόνο μια ίνα μέσα σ’ αυτόν. Αν προκαλέσουμε κάποια καταστροφή στον ιστό οι συνέπειες θα έρθουν και σε μας τους ίδιους.
Πρέπει να το πάρουμε απόφαση : Η νύχτα και η μέρα δεν μπορούν να υπάρξουν μαζί την ίδια στιγμή. Ο λαός μου ρωτά : Την αδικαιολόγητη απαίτηση του λευκού να αγοράσει τη γη μας θα τη σκεφτούμε καλά. Όμως, ο λαός μου ρωτά : Τι θέλει να αγοράσει ο λευκός;
Γίνεται να αγοράσει κανείς τον ουρανό η την γρηγοράδα της αντιλόπης; Θα κάνετε λοιπόν τη γη ό,τι θέλετε επειδή ο ερυθρόδερμος θα υπογράψει ένα κομμάτι χαρτί και θα το παραδώσει στο λευκό; Τη στιγμή που δε μας ανήκει η δροσιά του αέρα και το άφρισμα του νερού γιατί επιμένετε να τ’ αγοράσετε;Όλα μοιράζονται τον αέρα με την ίδια πνοή. Τα ζώα, τα δέντρα, ο άνθρωπος μοιράζονται την ίδια ανάσα. Ο αέρας που έδωσε στον παππού μας την πρώτη του αναπνοή, Θα πάρει και τον τελευταίο του στεναγμό.Ο λευκός δε φαίνεται να δίνει σημασία στον αέρα που αναπνέει : Όπως ο άρρωστος που του έχει εξασθενίσει η όσφρηση.
Πουθενά στις πολιτείες του λευκού δεν υπάρχει μια ήσυχη ειρηνική γωνιά. Δεν υπάρχει τόπος να σταθείς ν’ακούσεις το ξεπέταγμα των φύλλων την άνοιξη ή το βουητό των εντόμων. Αλλά τι μένει απ’ τη ζωή αν ο άνθρωπος δεν μπορεί να αφουγκραστεί το μοναχικό κάλεσμα του κοκκινολαίμη ή τις συζητήσεις των βατράχων τη νύχτα στη μικρή λίμνη; Ίσως είμαι άγριος και δεν καταλαβαίνω. Θα τη σκεφτούμε την πρότασή σας.Δεν έχει σημασία που θα περάσουμε το υπόλοιπο της ζωής μας.
Τα παιδιά μας είδαν τους πατεράδες τους ταπεινωμένους. Οι πολεμιστές μας ντροπιάστηκαν. Μετά τις ήττες περνούν τις ημέρες τους άσκοπα και δηλητηριάζουν τα κορμιά τους με δυνατό ποτό.Μετά από λίγους χειμώνες, μετά από λίγα φεγγάρια, κανένα παιδί των μεγάλων φυλών δε θα μείνει για να πενθήσει ένα λαό, που κάποτε ήταν δυνατός και με πολλές ελπίδες, όπως ο δικός μας σήμερα.
Τι να πενθήσω; Τι να πενθήσω από τον αφανισμό του λαού μου; Οι λαοί αποτελούνται από ανθρώπους και οι άνθρωποι έρχονται και φεύγουν όπως τα κύματα της θάλασσας. Ο καιρός της δικής σας παρακμής είναι ακόμα μακριά αλλά θάρθει. Κανείς δεν ξεφεύγει από το γραφτό του.Μολύνετε το κρεβάτι σας και μια νύχτα θα πάθετε ασφυξία από τα ίδια σας τα απορρίμματα. Αν ξέραμε τα όνειρα του λευκού ….
Ο θεός σας προσφέρει κυριαρχία στα ζώα, τα δάση και στους ερυθρόδερμους για κάποιον ιδιαίτερο λόγο.Όμως αυτός ο λόγος είναι ένα αίνιγμα για μας. Είναι κάτι που δεν καταλαβαίνουμε όταν όλα τα αγριοβούβαλα εξοντώνονται, τα άγρια άλογα δαμάζονται, οι απόκρυφες γωνιές του δάσους μολύνονται από τους ανθρώπους και η όψη των λόφων που είναι γεμάτη λουλούδια γεμίζει από τα καλώδια του τηλεγράφου.
Που είναι η λόχμη;
ΕΞΑΦΑΝΙΣΜΕΝΗ
Που είναι ο αετός;
ΕΞΑΦΑΝΙΣΜΕΝΟΣ
Αυτό είναι το τέλος της ζωής και η αρχή του θανάτου.Όταν ο τελευταίος Ινδιάνος λείψει από τη γη κι ο λευκός φέρνει στη μνήμη του το λαό μου σαν ένα θρύλο , οι ψυχές των νεκρών μας θα ταξιδεύουν σαν το σύννεφο πάνω στον κάμπο. Θα γεμίζουν τις ακρογιαλιές και θα φιλοξενούνται στα δάση που αγάπησαν όπως το μωρό που αγαπά τον χτύπο της μητρικής καρδιάς.
Ο λευκός δε θα ναι ποτέ μόνος σε αυτό τον τόπο.“Όλοι μοιράζονται τον αέρα με την ίδια πνοή. Τα ζώα , τα δέντρα , ο άνθρώπος μοιράζονται την ίδια ανάσα.” Ας μεταχειριστεί λοιπόν το λαό μου με δικαιοσύνη και ειλικρίνεια γιατί στους νεκρούς δεν λείπει η δύναμη.
Μίλησα για θάνατο;
Δεν υπάρχει θάνατος.Μόνο η εναλλαγή των κόσμων.

μπορεις να πραγματοποιησεις ενα ονειρο?

Ferdinand Cheval (1836-1924)

"Fils de paysan je veux vivre et mourir

pour prouver que dans ma catégorie

il y a aussi des hommes de génie

et d'énergie. Vingt-neuf ans je suis resté

facteur rural. Le travail fait ma gloire

et l'honneur mon seul bonheur;

à présent voici mon étrange histoire.

Où le songe est devenu,

quarante ans après, une réalité."

Ferdinand Cheval, 15 mars 1905

the work of only one man

joseph Ferdinand Cheval (1836 – 19 August 1924), was a French postman (facteur in French) who spent 33 years of his life building an "Ideal Palace" (in French Palais Idéal) which is regarded as an extraordinary example of naïve art architecture. Ferdinand Cheval lived in Châteauneuf-de-Galaure, in the Drôme département of France. He had left school at the age of 13 to become a baker's apprentice but eventually became a postman. He wasn't a mason and not an architectHe was forty-three years old when he started the foundation of the "Ideal Palace", in 1879. Working alone for thirty-three years, he built a fairy-tale palace. Really, he was a remarkable men!

He was also a poet and his writings are chiseled all over the tunnels, sculptures and facades of the Palace. In the tunnel he wrote: "In creating this rock, I wanted to prove what the will can do."

εσυ ποιος εισαι ?

τρεις καλοντυμενοι αρχοντες εφτασαν σχεδον ταυτοχρονα στον περαταρη για να τους περασει στην άλλη μερια της λιμνης.
ειχε μια τελεια απνοια οποτε ο περαταρης δεν σηκωσε πανι και αρχισε να τραβαει κουπι ενώ οι αρχοντες αρχισαν να συστηνονται μεταξυ τους μιας και θα περνουσαν αρκετη ωρα μαζι μεσα στην μικρη βαρκα.
.
το ονομα μου είναι ζαλαουαχ ιμπν φαλιχ και ερχομαι από την ξακουσμενη πολη της νισαπουρ, ειμαι ο σοφοτερος των αστρολογων και ερμηνευτης του ουρανου και ως τετοιος αξιος φυλακας της γυαλινης πετρας της σοφιας που την εριξε ο ενας και μοναδικος θεος στη γη για να φωτισει το σκοταδι που ζουσαν μεχρι τοτε οι ανθρωποι,
ο επομενος ειπε ,
το δικο μου ονομα είναι ανεκανον και ερχομαι από την φημισμενη πολη της αλεξανδρειας που την εχτισε ενας επιγειος θεος , εγω κραταω τα κλειδια της ξακουσμενης βιβλιοθηκης , ειμαι γνωστης της θεσης κάθε βιβλιου και του περιεχομενου του καθως και ο μοναδικος που μπορει να ερμηνευει το βιβλιο των νεκρων, ειμαι ομεγας μαγιστρος της φιλοσοφιας ολων των επιστημων
Ο τριτος ειπε
εγω ειμαι ο κλεουζενης αρχιδιδασκαλος των αριθμων της σχολης με τις επτα πυλωνες της σοφιας και συνεχιστης της αποκρυφης επιστημης των πυθαγορειων και της αρμονιας της μουσικης
και οι τρεις τωρα κοιτουσαν τον περαταρη που ειχε σαστισει με το πολυτιμο φορτιο του γιατι στην ερημια αυτων υψιπεδων του ουλαν σπανια περνουσαν σημαντικοι ανθρωποι,
ε αφου γνωριστηκαμε πες μας και εσυ ποιος εισαι του ειπε καποιος από δαυτους,
.
εγω ειμαι ο αλι ιμπν ουλαφ από το ταλιγκουν , κατοχος ενός καρουμπαλου πισω από το δεξι αυτι από τοτε που εφαγα μια πετρια και μιας μαχαιριας από τοτε που καποιος μου ειχε πρηξει τη χολη,
.
οι σοφοι γελασαν με την καρδια τους και όταν σταματησαν ο αιγυπτιος των ρωτησε ,
αλι φιλοσοφια ξερεις?
ξερεις αρχοντα με το κουπι που τραβαω ολη μερα δεν πολυαναρωτιεμαι και το μονο βαθος που ξερω είναι αυτό της λιμνης,
μμμμ…. ειπε και χαιδεψε το μουσι του , εισαι αληθινα δυστυχιμενος , δεν μπορω να φανταστω πως ζουν τετοιοι ανθρωποι , είναι σαν να εχεις χασει το ένα τεταρτο της ζωης σου,
.
αλι γεωμετρια ξερεις ? τον ρωτησε αρχιδιδασκαλος
δεν ξερω παρα μονο την ευθεια διαδρομη για να σας περασω απεναντι,απαντησε
ναι αλλα η γεωμετρια ξυπναει το μυαλο και σε κανει σοφοτερο και καλυτερο,
είναι κριμα να υπαρχουν ανθρωποι που δεν ξερουν γεωμετρια, είναι σαν να εχεις χασει το ένα τεταρτο της ζωης σου του ειπε χαιδευοντας τη βελουδινη καπα του
.
και τοτε ο ταξιδιωτης από την νισαπουρ τον ρωτησε ,
Αστρονομια ξερεις αλι?
αρχοντα δεν ταξιδευω ποτε νυχτα, την νυχτα κοιμαμαι και δεν παρατηρω τον ουρανο.
πρεπει να εισαι πραγματικα δυστιχισμενος, ειπε, αννθρωπος που δεν ξερει αστρονομια είναι σαν να εχει χασει το ένα τεταρτο της ζωης του, του ειπε τεντωνοντας τη χρυση αλυσιδα με τις πολυτιμες πετρες που ειχε περασμενη στο λαιμο,

.
και ετσι συνεχισαν οι τρεις σοφοι την κουβεντα μεταξυ τους και ο αλι το κουπι του.
.
ξαφνου στη μεσα της λιμνης συνεφα αρχιζουν να σκοτινιαζουν τον ουρανο αερας δυνατος ριχνει με ορμη βροχη και χαλαζι στους ανθρωπους πανω στη βαρκα ,
κυματα σηκωνονται μεχρι τον ουρανο και ο αλι ματαια προσπαθει να κρατησει την πλωρη κοντρα στο καιρο, την βαρκα την χτυπουν κυματα από παντου και οι αγαρμποι ταξιδωτες κανουν το κουμαντο πιο δυσκολο,
ο αλι τους φωναζει να πεταξουν τις καπες τους και ότι βαρυ εχουν αλλα αυτοι τυλιγονται για να μην βραχουν και κρατουν σφιχτα τις χρυσες τους αλυσιδες ,
νερο μπαινει στην βαρκα και ο αλι πεταει στα γρηγορα τα λιγα κουρελια που φορουσε ,
.
τοση σοφια , αλαζονεια και ματαιοδοξια η βαρκα δεν θα μπορεσει να αντεξει για πολύ
.
ενα μεγαλο κυμα γεμιζει τη βαρκα με νερο και ο αλι ρωταει κολυμπι ξερετε ? αλι σωσε μας του λενε , αφηστε τη βαρκα και κουνηστε τα χερια και τα ποδια σας τους φωναζει ,
καμια προσπαθεια αυτοι με το ένα χερι κρατιονταν από τη βαρκα που βουλιαζε και με το άλλο κρατουσαν τις αλυσιδες τους και όπως ειχαν βραχει και τα βαρια τους ρουχα σε λιγο χαθηκαν από την επιφανεια του νερου,
.
και τοτε ο αλι σκεφτηκε με θλιψη,
.
μαλλον εχασαν και τεσσερα τεταρτα της ζωης τους

see you in hell

ειμαι πολύ αδυναμος,
με ευχες και με το σταυρο στο χερι δε γινεται να να νικησω,
με εχουν γονατισει οι εικονες που στελνει ο δαιμονας για να στειχειωσουν την ερημια της μοναξιας μου

Μεγαλο το Ονομα Σου

Στο ονομα του Αλλαχ,

του φιλευσπλαχνου και ελεημονα

.

.

το δεντρο το ξεχωριζουμε απο τους καρπους

και οχι απ'τις ριζες

.

.