εσυ ποιος εισαι ?

τρεις καλοντυμενοι αρχοντες εφτασαν σχεδον ταυτοχρονα στον περαταρη για να τους περασει στην άλλη μερια της λιμνης.
ειχε μια τελεια απνοια οποτε ο περαταρης δεν σηκωσε πανι και αρχισε να τραβαει κουπι ενώ οι αρχοντες αρχισαν να συστηνονται μεταξυ τους μιας και θα περνουσαν αρκετη ωρα μαζι μεσα στην μικρη βαρκα.
.
το ονομα μου είναι ζαλαουαχ ιμπν φαλιχ και ερχομαι από την ξακουσμενη πολη της νισαπουρ, ειμαι ο σοφοτερος των αστρολογων και ερμηνευτης του ουρανου και ως τετοιος αξιος φυλακας της γυαλινης πετρας της σοφιας που την εριξε ο ενας και μοναδικος θεος στη γη για να φωτισει το σκοταδι που ζουσαν μεχρι τοτε οι ανθρωποι,
ο επομενος ειπε ,
το δικο μου ονομα είναι ανεκανον και ερχομαι από την φημισμενη πολη της αλεξανδρειας που την εχτισε ενας επιγειος θεος , εγω κραταω τα κλειδια της ξακουσμενης βιβλιοθηκης , ειμαι γνωστης της θεσης κάθε βιβλιου και του περιεχομενου του καθως και ο μοναδικος που μπορει να ερμηνευει το βιβλιο των νεκρων, ειμαι ομεγας μαγιστρος της φιλοσοφιας ολων των επιστημων
Ο τριτος ειπε
εγω ειμαι ο κλεουζενης αρχιδιδασκαλος των αριθμων της σχολης με τις επτα πυλωνες της σοφιας και συνεχιστης της αποκρυφης επιστημης των πυθαγορειων και της αρμονιας της μουσικης
και οι τρεις τωρα κοιτουσαν τον περαταρη που ειχε σαστισει με το πολυτιμο φορτιο του γιατι στην ερημια αυτων υψιπεδων του ουλαν σπανια περνουσαν σημαντικοι ανθρωποι,
ε αφου γνωριστηκαμε πες μας και εσυ ποιος εισαι του ειπε καποιος από δαυτους,
.
εγω ειμαι ο αλι ιμπν ουλαφ από το ταλιγκουν , κατοχος ενός καρουμπαλου πισω από το δεξι αυτι από τοτε που εφαγα μια πετρια και μιας μαχαιριας από τοτε που καποιος μου ειχε πρηξει τη χολη,
.
οι σοφοι γελασαν με την καρδια τους και όταν σταματησαν ο αιγυπτιος των ρωτησε ,
αλι φιλοσοφια ξερεις?
ξερεις αρχοντα με το κουπι που τραβαω ολη μερα δεν πολυαναρωτιεμαι και το μονο βαθος που ξερω είναι αυτό της λιμνης,
μμμμ…. ειπε και χαιδεψε το μουσι του , εισαι αληθινα δυστυχιμενος , δεν μπορω να φανταστω πως ζουν τετοιοι ανθρωποι , είναι σαν να εχεις χασει το ένα τεταρτο της ζωης σου,
.
αλι γεωμετρια ξερεις ? τον ρωτησε αρχιδιδασκαλος
δεν ξερω παρα μονο την ευθεια διαδρομη για να σας περασω απεναντι,απαντησε
ναι αλλα η γεωμετρια ξυπναει το μυαλο και σε κανει σοφοτερο και καλυτερο,
είναι κριμα να υπαρχουν ανθρωποι που δεν ξερουν γεωμετρια, είναι σαν να εχεις χασει το ένα τεταρτο της ζωης σου του ειπε χαιδευοντας τη βελουδινη καπα του
.
και τοτε ο ταξιδιωτης από την νισαπουρ τον ρωτησε ,
Αστρονομια ξερεις αλι?
αρχοντα δεν ταξιδευω ποτε νυχτα, την νυχτα κοιμαμαι και δεν παρατηρω τον ουρανο.
πρεπει να εισαι πραγματικα δυστιχισμενος, ειπε, αννθρωπος που δεν ξερει αστρονομια είναι σαν να εχει χασει το ένα τεταρτο της ζωης του, του ειπε τεντωνοντας τη χρυση αλυσιδα με τις πολυτιμες πετρες που ειχε περασμενη στο λαιμο,

.
και ετσι συνεχισαν οι τρεις σοφοι την κουβεντα μεταξυ τους και ο αλι το κουπι του.
.
ξαφνου στη μεσα της λιμνης συνεφα αρχιζουν να σκοτινιαζουν τον ουρανο αερας δυνατος ριχνει με ορμη βροχη και χαλαζι στους ανθρωπους πανω στη βαρκα ,
κυματα σηκωνονται μεχρι τον ουρανο και ο αλι ματαια προσπαθει να κρατησει την πλωρη κοντρα στο καιρο, την βαρκα την χτυπουν κυματα από παντου και οι αγαρμποι ταξιδωτες κανουν το κουμαντο πιο δυσκολο,
ο αλι τους φωναζει να πεταξουν τις καπες τους και ότι βαρυ εχουν αλλα αυτοι τυλιγονται για να μην βραχουν και κρατουν σφιχτα τις χρυσες τους αλυσιδες ,
νερο μπαινει στην βαρκα και ο αλι πεταει στα γρηγορα τα λιγα κουρελια που φορουσε ,
.
τοση σοφια , αλαζονεια και ματαιοδοξια η βαρκα δεν θα μπορεσει να αντεξει για πολύ
.
ενα μεγαλο κυμα γεμιζει τη βαρκα με νερο και ο αλι ρωταει κολυμπι ξερετε ? αλι σωσε μας του λενε , αφηστε τη βαρκα και κουνηστε τα χερια και τα ποδια σας τους φωναζει ,
καμια προσπαθεια αυτοι με το ένα χερι κρατιονταν από τη βαρκα που βουλιαζε και με το άλλο κρατουσαν τις αλυσιδες τους και όπως ειχαν βραχει και τα βαρια τους ρουχα σε λιγο χαθηκαν από την επιφανεια του νερου,
.
και τοτε ο αλι σκεφτηκε με θλιψη,
.
μαλλον εχασαν και τεσσερα τεταρτα της ζωης τους

see you in hell

ειμαι πολύ αδυναμος,
με ευχες και με το σταυρο στο χερι δε γινεται να να νικησω,
με εχουν γονατισει οι εικονες που στελνει ο δαιμονας για να στειχειωσουν την ερημια της μοναξιας μου

Μεγαλο το Ονομα Σου

Στο ονομα του Αλλαχ,

του φιλευσπλαχνου και ελεημονα

.

.

το δεντρο το ξεχωριζουμε απο τους καρπους

και οχι απ'τις ριζες

.

.

ο φυγας

Ηταν βρεγμενος και κρυωνε ,
Ειχε καταφερει να βγει απ’το ποταμι,
Σιγουρα οι διωκτες τους θα τον νομιζαν πνιγμενο,
Θα πιστευαν ότι μεσα στη απελπισια του προτιμησε να πνιγει σε ποταμι που κατεβαινει με δυναμη από τις χειμωνιατικες βροχες παρα να γυρισει πισω στα κατεργα
.

τοσες μερες και νυχτες τον κυνηγουσαν αυπνος, νηστικος ,βρεγμενος,κρυωμενος,
ειχε γλιτωσει το πνιξιμο αλλα όχι τη ζωη του ,
σκαρφαλωσε πανω στο λοφο και βλεπει φως,
.
Είναι ενας ναος.
Πεντε δρομοι κατεληγαν σ’αυτο το ναο ,
Πεντε δρομοι στη κορυφη του λοφου
.
Είναι δωρο , δωρο θεοσταλτο,
Πλησιαζει η μερα των τυφλων και ο ναος είναι γεματος ταματα και προσφορες,
Είναι μερες θαυματων,
Είναι οι μερες που οι ευχες γινονται πραγματικοτητα
Δεν μπορει να είναι τετοια συμπτωση ,
Τη μερα των τυφλων ειχαν ξεκινησει όλα
.
Μαζευει ολους τους λυχνους γυρω του για ζεστη ,
Βγαζει γρηγορα τα βρεγμενα ρουχα , σκουπιζει το κορμι του και το τριβει με λαδι για το κρυο ενώ πινει και κρασι από τις προσφορες στο ναο,
Φοραει ρουχα στεγνα και καθαρα και τωρα αρχιζει να βουταει ψωμι στο κρασι για να χορτασει τη πεινα του
.
Νοιωθει ανακουφιση ,
Η ψυχη του εχει ηρεμησει ,
Το κορμι του ζηταει να αναπαυθει
.
Κοιταζει ψηλα στο παραθυρο ,
Κοιταζει εξω από αυτό τα αστερια στον ουρανο,
.
Κατηγορηθηκα επειδη αρπαξα απο κλεφτες
Κατηγορηθηκα επειδη προδωσα προδοτες ,
Κατηγορηθηκα επειδη σκοτωσα φονιαδες,
Κατηγορηθηκα επειδη ειπα ξεγελασα ψευτες,
Καταδικαστηκα
.
δεν εχω δει τα Αληθινο Σου Προσωπο ,
δεν εχω ακουσει το Αληθινο Ονομα Σου,
εχω ακουσει αλλους να μιλουν για Σενα,
αλλους να Σε εκΠροσωπουν,
αλλους να Σε υπηρετουν
και να μιλανε για τη Σοφια Σου, για Αγαπη , για Συγχωρεση,
και αλλες αρετες που δεν απαριθμουνται
.
Όμως εγω μεχρι τωρα πολλες φορες συναντησα τα αντιθετα,
Στα καλπικα νομισματα και οι δυο πλευρες εχουν το αναποδο προσωπο Σου και το αντιθετο ονομα,
.
Δεν ζηταω να μου αποκαλυψεις το σχεδιο Σου ,
Θα ημουν βλασφημος να ζητησω κατι τετοιο,
Εσυ εχεις φτιαξει αυτό το κοσμο και γνωριζεις τα παντα
Δεν ζηταω να με συγχωρεσεις για τα καινουρια ρουχα που πηρα από το ναο Σου,
Και για ότι εφαγα και ηπια,
Δεν γινονταν αλλιως ,
Με τη πρωτη ευκαιρια θα στα ανταποδωσω και το ξερεις,
Ουτε ταματα και προσφορες θα παρω μαζι μου,
Αφου Εσυ όλα τα ξερεις
.
Απ’ τη στιγμη που επεσα στο ποταμι ομως πισω δεν ξαναγυριζω ,
Με αυτό το μαχαιρι θα προτιμησω να κοψω στα χερια μου ότι με κραταει σε αυτή τη ζωη ,
Αλλα πισω δεν ξαναγυριζω,
.
Από Εσενα όμως ένα ζηταω ,
Είναι πολύ απλο για Σενα ,
Σε αυτό το ξεκινημα θελω να Εισαι διπλα μου, θελω να Σε συναντησω,
πιστευω ότι υπαρχεις και θελω να φωτιζεις και να οδηγεις το δρομο μου,
δειξε στον υπνο μου πιο δρομο να διαλεξω
.
Και κοιμηθηκε
.
Το πρωι ξυπνησε νωρις ,
Ετρωγε λιγο και κοιμονταν ακομη λιγοτερο ,
Ακουραστος σαν κυνηγοσκυλο
.
Όμως η νυχτα δεν φανερωσε τιποτε,
.
Προσπαθησε να θυμηθει μηπως ειδε καποιο ονειρο και με την κουραση δεν τουρχεται στη μνημη
.
Τιποτα.
.
Τοτε ξαναμιλησε
.
Αφου η νυχτα δεν μου φανερωσε κατι και γω πρεπει να φυγω βαλε μου ένα σημαδι να ξεχωρισω το δρομο Σου,
Ένα πουλι , μια αλεπου, μια σαυρα ένα κουκουναρι , βαλε κατι να ξεχωρισω το δρομο Σου τωρα που θα βγω εξω ,
Ένα Σου ζηταω ποιος απ’τους πεντε δρομους οδηγει σε Σενα?
Δως μου μια απαντηση
.
Τοτε από μακρια ακουει φωνες
.
Τρεχει στα παραθυρα που εχει γυρω γυρω ο ναος ,
Και από τους πεντε δρομους ερχονται καβαλαρηδες με οπλα και σκυλια
.
Μεσα στο ναο ψαξτε , ακουει
.
Αυτος στεκεται στο κεντρο και κοιταζει τον ουρανο μεσα απ’ το παραθυρο ψηλα
.

Αυτή?
Αυτή είναι η απαντηση Σου?

hand made

Κρυβομαι πισω από το δαχτυλο μου
.
Είναι του χεριου μου
.
Πηρα την τυχη στα χερια μου
.
Το παιζω στα δαχτυλα
.
Δεν κουνησα ουτε το δαχτυλο μου
.
Και από τζεημς μποντ
.
ο χρυσοδαχτυλος

ο χαρτινος ηρωας

Ενας τετοιος τυπος καθονταν διπλα μου απ΄τη μεσα μερια στον ηλεκτρικο κεινο το βραδι.
Ηταν ψηλος, αδυνατος, εμενα παντως περισσοτερο μου εφαιρνε σαν κακομοιρης . Εγω προσπαθησα να του ανοιξω κουβεντα γιατι ποτε δεν καταλαβα πως μπορει καποιος να είναι ηρωας φτιαγμενος από χαρτι.
Αυτος αδιαφορησε , ουτε καν με κοιταξε , ειχε κολησει τη μουρη του στο τζαμι και χαζευε τις διαφημιστικες εικονες που περνουσαν από το παραθυρο
.
Εγω εκανα το τσιγαρο μου , και κανα τηλεφωνο να περασει η ωρα…
Καποια στιγμη σηκωθηκε και μου λεει ,
Συγνωμη κυριε ,
Το υπολοιπο της διαδρομης θα το κανω με τα ποδια ,
Εδώ με αφηνετε,
ή μαλλον… εγω σας αφηνω
.
τελευταια φορα που τον κοιταξα , τον ειδα να απομακρυνεται με τα χαρτινα ποδαρακια του μεσα στο ψιλοβροχο
.
Σορυ γκερλ δεν ξερω εσενα αλλα εμενα μου φανηκε πολύ αλλοκοτος

μην την χασεις

Οι pink martini στην ελλαδα ,
.
η πολυπολιτισμικη κολλεκτιβα ερχεται για να μας κερασει ενα ηχητικο κοκτειλ μεθυστικων pop αποχρωσεων,
Ανακατευοντας τη jazz με τη pop και το rock, και τις μουσικες κουλτουρες με την μοντερνα αισθητικη, το πολυμελες της σχημα θα βρεθει για μια εμφανιση στην αθηνα
.
μην την χασεις
.
ποτε την κυριακη